1936 İstanbul doğumlu Candeğer Furtun, sanat eğitimine İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümü’nde Nurullah Berk Atölyesi’nde başlamış, ardından seramik alanına geçerek İsmail Hakkı Oygar ve Vedat Ar’ın atölyelerinde yetişmiştir. Sanatı teknik bir mükemmeliyetle birleştirmek için İstanbul Üniversitesi Kimya Bölümü’nde kil ve mineraller üzerine özel araştırmalar yapmış, ardından Eczacıbaşı Seramik Fabrikası’nda sır teknolojisi üzerine çalışmıştır. 1961’de kazandığı Fulbright bursu ile ABD’ye giderek Rochester Institute of Technology’de yüksek lisansını tamamlamış ve uluslararası düzeyde bir vizyonla 1964 yılında İstanbul’da kendi bağımsız atölyesini kurmuştur. Sanat hayatının ilk yıllarında ürettiği seramiklerde işlevsellik ön plandadır. 1970’li yıllarda Türkiye’de seramik sanatına çağdaş bir canlılık getiren öncü kuşağın merkezinde yer alan sanatçı, 1980’lerde insan bedenini, toplumsal belleği ve güncel meseleleri odağına alan dairesel kabartmalara imza atmıştır. Bu dönemde eserleri artık çerçeve sınırlarını zorlayan bir hacim kazanmaya başlamıştır. Sanatçının asıl ikonik evresi 1990’larda ulaştığı "serbest biçim" anlayışıdır. Minimalist bir duyarlılıkla ürettiği kol, bacak ve el dizileri, parça-bütün ilişkisini sorgulayan sarsıcı yerleştirmelere dönüşmüştür. İnsan bedenini parçalara ayırıp onları birer "tekrar" unsuru olarak sunan Furtun, hem bireysel kimliği hem de toplumsal yığınları bu parçalar üzerinden tartışmaya açar. 2023 yılında Aydın Doğan Onur Ödülü’ne layık görülen Candeğer Furtun, seramiği bir ifade aracı olarak en yalın ve en etkili haline getiren sanatçılardan biridir.

• 2009 — Kuşkulu Ayna