1965 İstanbul doğumlu Gülçin Aksoy, eğitim hayatını ve akademik kariyerini Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’nde tamamlamış; 1993 yılından 2024’te vefatına kadar bu kurumun Resim Bölümü’nde öğretim üyesi olarak görev yapmıştır. Aksoy’un en belirgin yönlerinden biri, yönettiği Halı Atölyesi’ni sadece teknik bir öğrenim alanı değil, bir "birlikte üretim ve düşünce platformu" olarak kurgulamasıdır. Sanatçı, eğitimci kimliğini sanatsal eyleminden asla ayırmamış, hiyerarşiden uzak bir öğrenme modelini savunmuştur. Aksoy’un sanatsal pratiği; halı dokumadan videoya, yerleştirmeden performansa uzanan disiplinlerarası bir zeminde yükselir. 1990’ların başından itibaren bireysel üretimlerinin yanı sıra, sanatın politik ve sosyal gücünü vurgulayan kolektif eylemlere odaklanmıştır. "Atılkunst" kolektifinin bir parçası olarak kamusal alandaki müdahaleleriyle dikkat çekmiş; "1. İstanbul Yaya Sergileri", "Mobilising Memory" (Viyana) ve "Trading Station" (Liverpool) gibi önemli uluslararası projelerde yer almıştır. Sanatçı, yapıtlarında kişisel ve toplumsal belleğin kesişim noktalarını irdeler. 2018 yılında DAAD bursuyla Berlin’de bulunan, "Koro" ve "Hareketli Metin" gibi kişisel sergileriyle hafıza mekanlarını sorgulayan Aksoy; yerelliği, geleneksel malzeme olan halıyı kavramsal bir düzleme taşıyarak evrenselleştirmiştir. Onun için üretim, "Yurttan Sesler" organizasyonunda olduğu gibi, bir yankı bulma ve bu yankıyı kolektif bir bilince dönüştürme çabasıdır. 2024 başında aramızdan ayrılan Gülçin Aksoy, ardında sadece eserlerini değil, yetiştirdiği yüzlerce öğrenci ve "birlikte üretme" felsefesini miras bırakmıştır.

• 1992 — Serigrafi ve Gravürler
• 2012 — Manzara Hakkında
• 2020 — Çağdaş Sanatta 35 Yıla Saygı — Eskişehir
• 2020 — Çağdaş Sanatta 35 Yıla Saygı
• 2021 — Kadına Dair II
• 2021 — Çağdaş Sanat 25. Yaz Sergisi
• 2021 — BİLEŞİM
• 2022 — Artweeks@Akaretler 7
• 2023 — Sanatta Birlik: Yansımalar ve Kırılmalar
• 2023 — Cumhuriyetin Işığında 100 Yıl
• 2023 — ARTWEEKS@AKARETLER VIII
• 2024 — Vasiyetimdir