1939 İstanbul doğumlu Oktay Anılanmert, İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümü’nde aldığı eğitimin ardından 1971 yılında aynı kurumda öğretim kadrosuna katılmıştır. 1989 yılında Profesör unvanını alan sanatçı, sadece bir ressam değil; fresk, mozaik, metal heykeller ve pantomim metinleri üreten çok yönlü bir yaratıcıdır. Sanatsal serüveni 1960'larda uluslararası bienal ve sergilerle başlayan Anılanmert, New York'tan Moskova'ya uzanan geniş bir coğrafyada Türk sanatını temsil etmiştir. Anılanmert’in sanatçı kişiliğinin merkezinde pantomim sanatı yatar. Kendi yazıp oynadığı pantomim oyunlarındaki beden dili, kısa ve öz anlatım biçimi, tuvalindeki figürlerin karakterini belirlemiştir. Sanatçı, "Çizgiyle düşünürüm," diyerek duygularını desenler üzerinden somutlaştırır. Resimlerindeki çıplak figürler, insanı ve doğayı eşitleyen bir bakış açısının ürünüdür. Bu figürler, alışılmış mekan algısının dışındaki yerçekimsiz boşluklarda; bazen birbirini sürükleyerek, bazen engelleyerek ama hep dinamik bir kurgu içinde var olurlar. Özellikle "Ak Üstünde Ak Çıplaklar" ve "Olmayan Mekanın Resimleri" gibi serileriyle tanınan sanatçı, son dönem eserlerinde Boston çalışmalarından esinlenen renk patlamalarına yönelmiştir. Mavi, yeşil, ateşli kırmızı ve sarılarla vurgulanan formlar, yerçekimsiz mekanda zıplayan futbol takımları veya sinek kovalayan çocuklar gibi "önemsizin önemli kılındığı" ironik sahneleri betimler. Değerli sanatçı Oktay Anılanmert 2018 yılında aramızdan ayrılmıştır.

“Eserlerimi en çok etkileyen oluşum, Pantomim sanatıyla uğraşmam, oyun yazmam ve oynamamdır…Her zaman çizgiyle düşünürüm. Duygu ve düşüncelerimin biçime dönüşmesi desenlerle olur. Amacım yaşamla ilgili konuları ele almak ve soyut gerçeküstü bir dille yorumlamaktır… Resimlerimdeki figürlerin çıplak oluşu, doğa ve insanı eşit olarak ele alan bir düşüncedir. Düşüncelerimi yansıtan figür ve nesneler kolaylıkla algılanamayacak, yerçekimsiz bir mekanda yer almaktadır. Birbirine karışan, kaynaşan figürler zaman zaman birbirlerini taşır, yönlendirir; çoğu zaman da birbirlerini engelleyerek aynı yönde koşmaktadırlar.”

• 1987 — Özgün Baskı Karma Resim Sergisi
• 2011 — Contemporary İstanbul 2011