Şemsi Arel (1906-1985), babası Mehmet Ruhi Bey’den aldığı ilk eğitimle başladığı sanat yolculuğunu, Sanayi-i Nefise Mektebi’nde İbrahim Çallı’nın öğrencisi olarak akademik bir düzeye taşımıştır. 1949 yılında eşi Maide Arel ile devlet desteğiyle gittiği Paris’te André Lhote, Fernand Léger ve Jean Metzinger gibi ustaların atölyelerinde çalışarak; izlenimci çizgiden uzaklaşıp yarı soyut ve yarı kübist bir yaklaşımı benimsemiştir. Sanatçı, hem bir eğitimci hem de restoratör olarak Anadolu’nun pek çok kentinde ve Askeri Müze’de önemli görevler üstlenmiş, Venedik Bienali ve Edinburgh Festivali gibi prestijli uluslararası platformlarda Türk sanatını temsil etmiştir. Sanat yaşamının ilerleyen dönemlerinde figüratif yaklaşımını daha soyutlayıcı planlara kaydıran Arel, özellikle 1950’lerden sonra geleneksel Türk hat sanatını modern ve geometrik bir görüşle ele aldığı eserleriyle tanınmıştır. Tek bir üsluba saplanıp kalmak yerine kendini sürekli yenileyen sanatçı, hacimsel değerleri biçim parçalarıyla ele aldığı konstrüktivist bir yalınlıktan, hat sanatından yola çıkan geometrik soyutlamalara kadar uzanan geniş bir yelpazede eserler vermiştir. Bu yönüyle Arel, geleneksel unsurları çağdaş bir dille harmanlayan, Türkiye’deki erken dönem yenilikçi eğilimlerin temsilcilerinden biri olarak kabul edilir.

• 1987 — Türk Resim Ustaları
• 1992 — Hakkı Anlı · Şemsi Arel · Nurullah Berk · Cevat Dereli · Zeki Faik İzer
• 1996 — Şemsi Arel
• 1997 — 1. Ege Sanat Festivali — Çağdaş Türk Resim Sergisi
• 1999 — Bozkurt Şener Koleksiyonu Sergisi
• 2002 — Türk Sanatının Büyük Ustaları
• 2006 — Cumhuriyet Kuşağından
• 2007 — 3 Ressam 1 Kuşak
• 2012 — Tanışma
• 2012 — Manzara Hakkında
• 2019 — Dagmar-Sadi Göğdün & Ayla-Sabit Uluhan Koleksiyon Sergisi — Resim ve Seramik Sergisi